Tag Archives: world cup

WHY? (ευκαιρίας δοθείσης)

15 Jun

Ως ορκισμένη άμπαλη και άθελά μου ταλαίπωρη εξαιτίας του Μουντιάλ που μαίνεται δίπλα μου (και μέσα στο σπίτι μου, μην σου πω) επαναλαμβάνω κάτι ερωτήματα που με βασανίζουν εδώ και χρόνια.

Απάντηση κανείς?

Μέρος των (αναπάντητων) ερωτημάτων δημοσιεύτηκε στο περιοδικό +Sport της Καθημερινής

Όσο και αν πατάτε το κουμπάκι mute στο τηλεκοντρόλ στραμμένο προς το μέρος μας (στοχεύοντας στο στόμα μας), καθώς οι αγώνες μαίνονται στην οθόνη της τηλεόρασης, οι απορίες μας θα εξακολουθήσουν να ταλανίζουν τα αυτάκια σας ώσπου να τις λύσετε. Εκ μέρους των –ταλαιπωρημένων- γυναικών όλου του κόσμου θέτω τα (αυτονόητα για εμάς) «γιατί»:

– …ενώ είστε αφιονισμένοι με τη στρογγυλή θεά δεν έχετε ιδέα τι είναι ο επίσκυρος* και το harpostum*;

– …παρακολουθείτε αγώνες ανάμεσα σε ομάδες που δεν σας αφορούν/ ενδιαφέρουν και μάλιστα ούτε καν αντιπαθείτε ώστε να πανηγυρίσετε την ήττα τους έστω;

– …παρατείνετε την αγωνία παρακολουθώντας έναν μαγνητοσκοπημένο αγώνα ενώ μπορείτε απλά να μάθετε το αποτέλεσμα, να ξεμπερδεύετε και να γλιτώσετε και το μικροεγκεφαλικό επεισόδιο που σας γνέφει από τη γωνία;

– …βρίζετε και κακολογείτε τον Πειραιά εφόσον οι παίκτες κανένα προσωπικό ενδιαφέρον δεν έχουν για το επίνειο των Αθηνών; (από κάπου αλλού είναι, ενίοτε μακριά και από τα σύνορα της Ελλάδας)

-…αναπτύσσετε ρατσιστικά ένστικτα παρότι δεν ταιριάζουν στον χαρακτήρα και την ιδιοσυγκρασία σας και στρέφεστε εναντίον Τούρκων, Βουλγάρων και ποιος ξέρει ποιους άλλους; Η ΑΕΚ και ο ΠΑΟΚ δεν είναι ελληνικές ομάδες;

-… «λεωφόρος» σημαίνει αυτόματα «Αλεξάνδρας»; Καταργήθηκαν οι υπόλοιπες λεωφόροι της Αθήνας (και των υπολοίπων πόλεων της Ελλάδας) και δεν το πήραμε είδηση;

– …στολίζετε μανάδες, αδερφές, τέκνα, συγγενείς και συναφείς με κοσμητικά επίθετα και εξαντλείτε τη δημιουργικότητά σας στη γλωσσοπλασία αφού απευθύνεστε σε κατά 99% αλλοεθνείς αθλητές που δεν καταλαβαίνουν λέξη  από όσα λέτε και δεν ιδρώνει καθόλου το αυτάκι τους;

-… ωρύεστε πως «το αποτέλεσμα ήταν πλασματικό» όταν έχετε φάει 4-5 γκολ; Είναι δυνατόν να ήταν όλα λάθος; Και πάντα εις βάρος σας; Άδικε ντουνιά, άτιμη κενωνία.

– …βλέπετε μπάλα αφού όλοι είναι «πουλημένοι» και το αποτέλεσμα προδιαγεγραμμένο;

– …τρέχει ο κυριούλης -που τώρα που το ξανασκέφτομαι μάλλον δύο είναι- με την καρό κροκί/ ροδακινί σημαία πέρα δώθε αφού είναι αδύνατο να δει τα πάντα και, συνήθως, είναι αρκετά πιο αργός από τους παίκτες και δεν τους προλαβαίνει;

– …το γρασίδι δεν αλλάζει χρώματα ανάλογα με τις ομάδες και τις εμφανίσεις τους ώστε να είναι  a sortie;

– …κατήργησαν εκείνα τα καυτά σορτσάκια που φορούσαν οι ποδοσφαιριστές στα 70’s και τους φόρεσαν αυτά τα χαχόλικα (μειώνοντας ακόμα περισσότερο το γυναικείο ενδιαφέρον για τη μπάλα);

– …χοροπηδάνε σαν την Σιλβί Γκιγιέμ οι ποδοσφαιριστές μόλις τους πλησιάζει κάποιος αντίπαλος προτού καν τους ακουμπήσει;

– …δεν ασχολούνται με τις καταδύσεις οι ποδοσφαιριστές και οι μπασκετμπολίστες που επιδίδονται σε δραματικές βουτιές στο γρασίδι και στο παρκέ (μόλις μυριστούν πως μπορεί και να πείσουν πως υπέστησαν φάουλ);

– …δεν γίνονται ηθοποιοί όλοι αυτοί που υποφέρουν, ξεμαλλιάζονται, κρατούν το κεφάλι τους σαν τη Λάσκαρη στον κατήφορο και υποδύονται τους αδικημένους;

– …ενοχλείστε που βρίσκουμε κάποιους αθλητές σέξι και καθόμαστε και τους χαζεύουμε αντί να χαίρεστε που βρίσκουμε κι εμείς ένα κάποιο ενδιαφέρον σε αυτό το ανιαρό θέαμα;

– …ο «αιφνίδιος θάνατος» ονομάζεται αιφνίδιος θάνατος; Άμα χάσει η ομάδα, διαλύεται; Δεν ξαναπαίζει ποτέ; Και πόσο ξαφνικός είναι αφού είναι αναμενόμενο πως κάποιος από τους δύο θα πεθάνει; (και, όχι, δεν ξέρουμε αν αυτός ο παράλογος κανονισμός έχει καταργηθεί).

– …απαιτείτε να καταλάβουμε τη διαφορά ανάμεσα σε Κύπελλο- Πρωτάθλημα και UEFA – Champions League,  να θυμόμαστε πότε γίνονται τα Mundial, Euro, και ο, τι άλλο κυκλοφορεί και να αποστηθίσουμε τους κανόνες τους; Εσείς ξέρετε τη διαφορά ανάμεσα στη μάσκαρα και το ρίμελ; Την τρέσα και την μπορντούρα; Το bleach και το ντεκαπάζ; Το τιρκουάζ και το γαλάζιο;

– …το γρασίδι είναι άλλοτε καρό και άλλοτε ριγέ; Κάνουν και άλλα σχεδιάκια; Κάτι πήρε το αυτί μου για τη Λατινική Αμερική!

– …αν σκοντάψει ο τερματοφύλακας ενώ κρατάει τη μπάλα που μόλις απέκρουσε και περάσει τη γραμμή του τέρματος καθώς σωριάζεται κατάχαμα θεωρείται γκολ; Δεν είναι μεγάλη αδικία;

– …το να ξέρουμε τι σημαίνει οφσάιντ σας φαίνεται τόσο γοητευτικό και χαριτωμένο;

– …το «άμπαλος» θεωρείται προσβολή; Δηλαδή θα έπρεπε όλοι να έχουν στην κατοχή τους μια μπάλα για να θεωρούνται άξιοι; Μήπως, ακόμα καλύτερα, να έχουν σχήμα μπάλας;

– …η μπάλα είναι συνυφασμένη με πίτσα/ σουβλάκια και μπίρα; Τα noodles, το σούσι και τα burgers θέλουν μεγαλύτερη προσοχή και σας αποσπούν;

– …δίνετε τόση σημασία στα προκαταρτικά του αγώνα και νιώθετε λειψοί αν χάσετε το built-up ενώ στο sex άνετα προσπερνάτε άνετα το forplay και τρέχετε για γκολ;

– …συγκινείστε όταν οι ποδοσφαιριστές ανταλλάσσουν φανέλες μεταξύ τους στο τέλος του αγώνα; Ξέρετε πόσο gay φαίνεται αυτή η σκηνή στα αθώα μάτια μας; Πιο πολύ και από τα τρυφερά ενσταντανέ ανάμεσα στα χόμπιτ στους Άρχοντες των Δαχτυλιδιών.

– …λυπάστε τους ποδοσφαιριστές για τα χιλιόμετρα που διανύουν πάνω κάτω σε κάθε αγώνα; Δεν έχετε υπ’ όψη σας τι αμοιβή παίρνουν για να τρέξουν (και να παίξουν);

– …δεν κάνουν time out στο ποδόσφαιρο όπως στο μπάσκετ να προκάμεις να πας και μια τουαλέτα;

– …δεν κλείνετε τον ήχο της τηλεόρασης να αφεθείτε στη μαγεία της εικόνας αφού η φωνή του αφηγητή είναι το πιο εκνευριστικό κομμάτι της διαδικασίας και συνήθως θυμώνετε με τις μπούρδες που λέει; Ξέρετε πόση γκρίνια θα γλιτώνατε (από τις γυναίκες);

– …η εμφάνιση του τερματοφύλακα που είναι διαφορετική για να τον ξεχωρίζουν (ναι, μέχρι εκεί φτάνει ο νους μας) δεν φέρει ένα χρώμα παρεμφερές με των παικτών; Να ξέρεις, ρε αδερφέ, που ανήκει ο καθένας.

– … βρίσκετε μεγαλύτερο ενδιαφέρον στο ποδόσφαιρο από ό,τι στο τένις ή το βόλεϊ; Δεν μιλάμε για καλλιτεχνικό πατινάζ, δικαιολογείστε, αλλά όλα τα άλλα; Μπάλα δεν έχουν και αυτά;

*αρχαίο ελληνικό και ρωμαϊκό παιχνίδι με μπάλα αντιστοίχως στα οποία βρίσκονται οι απαρχές του ποδοσφαίρου.

Advertisements

ποδόσφαιρο, το νέο hip (my ass)

14 Jun

Το 2004, τότε που το «μεγάλο, το ωραίο, το αληθινό» μας είχε χτυπήσει κατακούτελα και ανακαλύπταμε πώς είναι να είσαι νικητής, φορούσαμε δάφνινα στεφάνια και το παίζαμε γόηδες, οι γκόμενες ανακάλυψαν τη μπάλα, εξαιτίας της νίκης της Εθνικής Ελλάδας στο EURO.
Δύο χρόνια πριν, στο επόμενο EURO μας έπρηξαν ξανά…
Έγραφα, λοιπόν, στο πολύ ενδιαφέρον αθλητικό περιοδική +Sport της Καθημερινής (του οποίου η έκδοση αναστάλθηκε πολύ γρήγορα, όπως των περισσότερων ενδιαφερόντων εντύπων στο μπουρδελάκι που λέγεται Ελλάδα) πόσο ενοχλητικές ήταν. Αφορμή για το κείμενο στάθηκε η ήττα, φυσικά, της Ελλάδας τον Ιούνιο του 2008.
Τώρα που τη θέση της κοτάρας πήραν οι hipsters το θυμήθηκα και το αναπαράγω.
{Και, τώρα που το σκέφτομαι, και τότε Sex & the City είχε και τώρα Sex & the City έχει! Ξέρουν πολύ καλά τι κάνουν αυτοί οι Αμερικάνοι παραγωγοί!}

Όσο για’ μένα…παρέμεινα και θα παραμείνω άμπαλη. Θα εκτιμούσα πάντως πολύ μια μπουμπουζέλα (ναι, με «μπ» είναι το σωστό, τουλάχιστον σύμφωνα με την άποψη των Αφρικανών που κάτι παραπάνω θα ξέρουν από εσάς) αν σας βρίσκεται καμία.

Καλό world cup 2010 και άντε, σύντομα στην ήττα.

Καληνύχτα και καλή τύχη

(Επιτέλους) η Ελλάδα αποκλείστηκε από το EURO και οι ερασιτέχνες φίλαθλοι έσπευσαν στο Sex & the City.

Ανήκω στην κατηγορία εκείνη που ήταν, είναι και θα παραμείνουν «άμπαλοι». Κατευθείαν στην πυρά, θα σκεφτείτε. Κακώς. Τουλάχιστον παραμένω σταθερή στην άποψή μου σύμφωνα με την οποία μεγαλύτερο ενδιαφέρον σε ένα ποδοσφαιρικό ματς βρίσκω στο να παγώνω την εικόνα (με τη βοήθεια της τεχνολογίας και του τηλεκοντρόλ) και ενώνοντας τις μικροσκοπικές χρωματιστές κουκίδες (aka παίκτες) νοητά να δημιουργώ μαγικές εικόνες με φόντο το γρασιδί ντεκόρ. Το πυροτέχνημα (κυριολεκτικά) που προσγειώθηκε στην κόμη μου το 2004 καθώς σύσσωμη η Ελλάς πανηγύριζε σε ταράτσες, σοκάκια, λόφους, λιμάνια, πλατείες, δρόμους, τουαλέτες, όπου στο καλό βρισκόταν καθείς Έλλην υπήκοος, τη νίκη της Εθνικής ομάδας δεν με ταρακούνησε διόλου. Ούτε και τα ελληνικά σημαιάκια παντός τύπου που έγιναν fashion trend ξάφνου φιγουράροντας σε κούτελα, οπίσθια, κεραίες αυτοκινήτων, σεμεδάκια και παν επιστητό προσδίδοντας μια έξτρα εσάνς νεοέθνικ κιτσιάς.
Αντιθέτως ένα διόλου ευκαταφρόνητο ποσοστό μέχρι τούδε άσχετων χρίστηκε «φανατικός οπαδός» και εναγωνίως περίμενε την εμφάνιση των διεθνών μας στο φετινό EURO. Κυρίες κάθε ηλικίας, με αμφίεση (που είναι και το κεντρικό ζητούμενο) γαλανόλευκη, στρογγυλοκάθισαν σε καναπέδες και σκαμπό στα απανταχού σαλόνια, bar, café που πρόβαλαν τους αγώνες εκφράζοντας άποψη για offside, κίτρινες κάρτες και διαιτητές με χάρη αυθεντίας. Θιασώτες του φετινού gay parade της Αθήνας πνίγηκαν στο δίλημμα πλατεία Κλαυθμώνος ή Ελβετία –Τσεχία. Emo αγόρια και κορίτσια διέσχισαν το δρόμο εγκαταλείποντας τα σκαλάκια της πλατείας Συντάγματος και έσπευσαν στις απέναντι γιγαντοοθόνες. Και οι χρόνιοι οπαδοί του αθλήματος παραγκωνίστηκαν από τους νεοσύστατους φαν.
Και τώρα που η Ελλάδα αποκλείστηκε; Τι θα απογίνουμε χωρίς βαρβάρους; Θα ταλανίσουμε για λίγο καιρό τα αυτιά μας με αναλύσεις και ένα σωρό θεωρίες για την αποτυχία μας, θα κατηγορήσουμε τα εθνικά συμφέροντα που ευνοούν τη Ρωσία (όχι μόνο στο EURO αλλά και στη Eurovision που φάγαμε τη σκόνη της επίσης), θα στήσουμε στην πυρά τους πρωτοκλασάτους παίκτες της Εθνικής Ελλάδος και μόλις ξεθυμάνουμε θα επιστρέψει κάθε κατεργάρης στον πάγκο του. Στα κομμωτήρια, τις ρομαντικές κομεντί, το Γκαζοχώρι, όπου ανήκει τέλοσπάντων ο καθένας αφήνοντας τους «παλιούς» να παρακολουθήσουν τη συνέχεια ανενόχλητοι. Άντε, με εξαίρεση τη γυναικεία γκρίνια γι αυτό το ΣΚ που αντί να πλατσουρίζουν στις παραλίες κοντινών νησιών κατσικώθηκαν στην Αθήνα για τον τελικό. Και εις ανώτερα. Μέχρι την επόμενη μαζική υστερία.

Το κείμενο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό +Sport της Καθημερινής τον Ιούνιο του 2008, από τη Μυρόεσσα Μεταξά

%d bloggers like this: