Tag Archives: αριστούργημα

Girl on the Moon

17 Oct

Το 1964 ο André Courrèges φαντάστηκε πως το μέλλον θα είναι φωτεινό, λευκό και ευχάριστο. Οι γυναίκες θα έπρεπε να φορούν ρούχα βολικά, άρα απλά και κοντά ώστε να αφήνουν ελευθερία κινήσεων και από εύκολα διαχειρίσιμα υλικά επίσης, για τους ίδιους ακριβώς λόγους. Τα κορίτσια που θα ταξίδευαν στο φεγγάρι έγιναν, στα χέρια του Γάλλου σχεδιαστή, sci fi φιγούρες που έμοιαζαν σαν να ξέφυγαν από ταινία επιστημονικής φαντασίας, ντύθηκαν με συνθετικά υλικά και φωτεινά χρώματα και εξύμνησαν μέσα από το στιλ τους τις κοινωνικές και τεχνολογικές αλλαγές που συνέβαιναν στον δυτικό κόσμο, στα 60’s.

Με κίνδυνο να αφαιρέσει κάθε ίχνος θηλυκότητας από το γυναικείο κορμί σχεδίασε μίνι φορέματα και φούστες με γεωμετρικά σχήματα και γεωμετρικά μοτίβα, επίσης, και σχολίασε με το δικό του ιδιαίτερο τρόπο την κοινωνικοπολιτική πραγματικότητα της εποχής που συντέθηκε από τον Ψυχρό Πόλεμο και τη διαρκώς αυξανόμενη μανία κατανάλωσης και την εμμονή με την τεχνολογία που χαρακτήρισε την περίοδο στην οποία ο Courrèges δημιούργησε το συγκεκριμένο στιλ. Η ταινία «Alphaville» του 1965, σε σκηνοθεσία Jean Luc Godard διαθέτει μερικές από τις πιο χαρακτηριστικές εκδοχές του φορέματος που έμεινε γνωστό ως Moon Girl.

Extra Info: ο Γάλλος σχεδιαστής είναι αυτός που μαζί με τη Βρετανίδα σχεδιάστρια μόδας Mary Quant διεκδικούν την πατρότητα της μίνι φούστας και του μίνι φορέματος. Νικητής δεν έχει αναδειχθεί ουδείς.

Το κείμενο δημοσιεύτηκε στο queen.gr.

Advertisements

Give me a reason to love you

15 Oct

Ανέκαθεν ερωτευμένη με το χάος της Αθήνας δε θέλω καν να τη βλέπω μπροστά μου πλεόν.
Η ερώτησή μου είναι: θα αλλάξει ποτέ αυτό; Θα μου δώσει έναν (ή και περισσότερους) λόγους να την αγαπήσω πάλι; Ή η μόνη λύση είναι η από-μακριά-και-αγαπημένες;
Πείτε μου κυρία.

Itchy bitchy teeny weeny

20 Jul

Κάποτε, όχι πολύ παλιά, η λέξη μπικίνι δεν έφερνε με τίποτα στο νου μαγιό, σέξι γυναικεία κορμιά, καλοκαίρι. 

Το 1946 η λέξη μπικίνι όχι απλώς δεν έφερνε στο νου το δημοφιλές ένδυμα θαλάσσης αλλά προκαλούσε τρόμο στο άκουσμά της. Ήταν η περίοδος που στην ατόλη Μπικίνι γίνονταν πυρηνικές δοκιμές και οι γυναίκες κάλυπταν πολύ μεγαλύτερο μέρος του κορμιού τους για μια βουτιά στη θάλασσα.

Οι πρόγονοί του μπορεί να μετρούν χρόνια από την αρχαιότητα ακόμα, στην Τουρκία και τον Ελληνορωμαϊκό κόσμο, τότε που οι γυναίκες φορούσαν δύο κομμάτια ύφασμα που κάλυπτε το καθένα τα επίμαχα σημεία αλλά οι βάσεις για τη διάδοσή του στη σύγχρονη ιστορία καθυστέρησαν μερικούς αιώνες.

Το 1907 η κολυμβήτρια και ηθοποιός Annette Kellerman συνελήφθη σε μια παραλία της Βοστόνης και κατηγορήθηκε για προσβολή της δημοσίας αιδούς επειδή φορούσε ένα ολόσωμο εφαρμοστό που εκτός του ότι άφηνε ακάλυπτο μεγάλο μέρος του κορμιού της ήταν και ιδιαίτερα εφαρμοστό. Αλλά η ιδέα της έγινε αποδεκτή το 1910 και οι γυναίκες υιοθέτησαν το ολόσωμο μαγιό.

Το 1913 ο Carl Jantzen σχεδίασε το πρώτο γυναικείο μαγιό σε δύο κομμάτια με αφορμή την είσοδο γυναικών κολυμβητριών στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Με την ανακάλυψη νέων υλικών όπως το latex και το νάιλον τα μαγιό διαδόθηκαν περισσότερο και το 1934 το γυναικείο μαγιό αγκάλιαζε σφιχτά το σώμα και άφηναν μεγάλο μέρος του ακάλυπτο για να μαυρίζει από τον ήλιο, νέα μόδα της εποχής.

Στις αρχές των 40’s τα deux pieces μαγιό κυκλοφορούσαν όχι μόνο στις αμερικάνικες παραλίες αλλά και στο σελιλόιντ φορεμένα από Χολιγουντιανές θεές όπως η Ava Gardner, η Rita Hayworth και η Lana Turner ενώ έγιναν στολή ενδυμασίας των περίφημων pin up girls. Τελικά το μοντέρνο μπικίνι προέκυψε από τη συνεργασία του Γάλλου μηχανικού Louis Reard -που είχε αναλάβει την μπουτίκ εσωρούχων της μητέρας του Les Follies Bergeres– και του σχεδιαστή μόδας Jacques Heim που ένωσαν τις δυνάμεις τους το 1946.

Το βαφτιστικό της νέας τους αυτής ευρεσιτεχνίας προέκυψε από την ατόλη Μπικίνι στο Νότιο Ατλαντικό όπου γίνονταν οι πρώτες δοκιμές της νεοεφευρεθείσας ατομικής βόμβας. Οι σχεδιαστές του μάλλον είχεαν υποθέσει πως οι αντιδράσεις απέναντι στο νέο τους δημιούργημα θα μοιάζουν σε ένταση με εκείνες των πυρηνικών εκρήξεων, φαίνεται.

Και δεν είχαν και πολύ άδικο εδώ που τα λέμε. Αρχικά το μπικίνι δεν έγινε καθόλου αποδεκτό από τις γυναίκες και θεωρήθηκε απρεπές εξαιτίας του λιγοστού υφάσματός του που άφηνε ακάλυπτο το κορμί. Χρειάστηκε να το φορέσει η Brigitte Bardot στην ταινία «Και ο Θεός Έπλασε τη Γυναίκα» το 1957 για να του δώσει μια σχετική ώθηση. Το 1960 η επιτυχία του τραγουδιού «Itsy Bitsy Teeny Weenie Yellow Polkadot Bikini» ήταν –όσο παράδοξο και αν ακούγεται- η αφορμή για να εκτιναχθούν οι πωλήσεις του στα ύψη.

 

Το κείμενο δημοσιεύτηκε στο queen.gr.

Cinnamon Girl

8 Jul

thank you my_story_me

It’s Now or Never

5 Jul

Ρομαντζάδα

 

%d bloggers like this: