It’s my party and I’ll cry if I want to

16 Jul

Λοιπόν μέρες τώρα το σκέφτομαι πόσο κουραστικό και ψυχοφθόρο είναι να έχεις τα άγχη σου, τα προβλήματά σου, τις δυσκολίες και τις λύπες σου και να σου στερούν και την ελευθερία/ άνεση να τα ζήσεις με όλη την ασκήμια που συνεπάγονται ρε αδερφέ. Ε, λοιπόν όχι. Δική μου είναι η ζωή, δικό μου είναι το πάρτι και θα κλαίω όσο θέλω. Κατάλαβες?

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: